منفصل از كودكی گشتیم و پای در راهی عبس بنموده ایم

خوش بحال قاصدك

سالهاست، حسن خلق و مهربانی را خورده ایم

خوش بحال قاصدك

چشم خود را سفت و محكم بر حقیقت بسته ایم

خوش بحال قاصدك

از دیدن روی غمگین خود در آیینه ، خسته ایم

خوش بحال قاصدك

تا توانستیم پشت سر، از همه بد گفته ایم

خوش بحال قاصدك

از حسد ، بخل و تكبر ، از آدمی دور افتاده ایم

خوش بحال قاصدك

با همه اعضاء خود ، بر زمین چسبیده ایم

خوش بحال قاصدك

چشم براه غیر بودیم و دل ز یاران شسته ایم

خوش بحال قاصدك

قول رفتن داده ایم و عهد ها ، خود بشكسته ایم

خوش بحال قاصدك

او بال خود بگشود وما هنوز بر جای خود بنشسته ایم

خوش بحال قاصدك

بالهای خود بگشوده و لیكن پرواز را، ز یاد برده ایم

خوش بحال قاصدك

آشیان را گم كرده ایم، شاید ، به بیراهه رفته ایم

خوش بحال قاصدك

قاصدك، مرا با خود ببر،ما هنوز به تو، دل بسته ایم

خوش بحال قاصدك

قاصدك رفت و ما هنوز اندر خم یك كوچه ایم

خوش بحال قاصدك

آه تازه فهمیدم كه ما، سالهاست، در رویا بوده ایم

خوش بحال قاصدك