ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی

دورم به سر بر آمد زین آتش نهانی

بی خبر بی صدا پا به خانه دلم گذاشتی و روشن کردی دالان تاریک دلم را

و دلم که در محاصره لشکر یاس بود از این همه مهربانی غرق در سرور گشت

اولین بار که نامت را همراه نسیم صدایت شنیدم ذهن خواب آلوده ام بیدار شد

از تو یاد گرفتم و از تو بهانه یافتم که کلمات و واژه هایم را در کنار هم قرار دهم و احساسم را آشتی دهم با همگان

قلبم در دستم است و دارم ذهن سفید دفترم را با تو می نویسم

سر مشق زندگیم هزاران بار نوشتن از توست وچه خوب بهانه به من میدهی برای نوشتن

امروز از تو و برای تو می نویسم

قلبم فاصله را یکی یکی بر می دارد تا دی دا ر به دیدار تبدیل شود

من تنها یک قدم یک نگاه و یک لبخند با تو فاصله دارم

چون همیشه لحظه ای بخند تا حضور سبزت را چون همیشه احساس کنم عزیزم

یک بغل گل یاس یک سبد ستاره و یک دنیا عشق پیشکش تو به خاطر زیبا ترین روز دنیا که روز تولد توست

ملیحه عزیزم ۳۱ تیر روز شکفتن غنچه وجودت قشنگترین روز زندگی منه